مسأله 1860 - اگر مخارج سيد يا سيده اى كه زن انسان نيست ، بر انسان واجب باشد ، نمى تواند خوراك وپوشاك وساير نفقات واجبهء أو را از خمس بدهد ، ولى اگر مقدارى خمس به أو بدهد كه در نفقات غير واجبه اش كه مؤونهء اوست صرف نمايد ، مانعى ندارد . مسأله 1861 - به سيد فقيرى كه مخارجش بر ديگرى واجب است وأو نمى تواند مخارج آن سيد را بدهد ، يا دارد ونمى دهد ، مى شود خمس داد . مسأله 1862 - احتياط واجب آن است كه بيشتر از مخارج يك سال به يك سيد فقير خمس ندهند . مسأله 1863 - اگر در شهر خودش سيد مستحقي نباشد ويقين يا اطمينان داشته باشد كه بعد نيز پيدا نمى شود ، يا نگهدارى خمس تا پيدا شدن مستحق ممكن نباشد ، بايد خمس را به شهر ديگر ببرد وبه مستحق برساند ، ومى تواند مخارج بردن آن را از خمس بردارد ، واحتياط واجب آن است كه برداشتن با اجازه ء حاكم شرع باشد ، واگر خمس از بين برود ، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى كرده ضامن است ، واگر كوتاهى نكرده ضامن نيست . مسأله 1864 - هرگاه در شهر خودش مستحقي نباشد ، اگر چه يقين يا اطمينان داشته باشد كه پيدا مى شود ونگهدارى خمس تا پيدا شدن مستحق ممكن باشد ، مى تواند خمس را به شهر ديگر ببرد ، وچنانچه در نگهدارى آن كوتاهى نكند وتلف شود ، ضامن نيست ، ولى نمى تواند مخارج بردن آن را از خمس بردارد . مسأله 1865 - اگر در شهر خودش مستحق پيدا شود ، در صورتي كه موجب اهمال در اداى خمس نباشد باز هم مى تواند خمس را به شهر ديگر ببرد وبه مستحق برساند ، ولى مخارج بردن آن را بايد از خودش بدهد ، ودر صورتي كه خمس از بين برود - اگر چه در نگهدارى آن كوتاهى نكرده باشد - ضامن است . مسأله 1866 - اگر به اذن حاكم شرع ، خمس را به شهر ديگر ببرد واز بين برود ، ضامن نيست ، وهمچنين است اگر به كسى بدهد كه از طرف حاكم شرع وكيل يا مأذون بوده كه خمس را بگيرد واز آن شهر به شهر ديگر ببرد .